Informatie is de bron van alle kennis. Individuen of groepen die over (te) weinig informatie beschikken, zetten een rem op hun ontwikkeling: ze maken verkeerde beslissingen, lopen achter de feiten aan, vinden zaken uit die al lang bestaan, botsen op onbegrip en onwetendheid bij anderen, enzovoort. Het niet kunnen beheren van informatie(stromen) is dus een element van onmacht. Anders gezegd: het wel kunnen beheren van informatie(stromen) is een element van macht. Om individuen en verenigingen te kunnen versterken of empoweren, moeten ze dus voldoende toegang hebben tot informatie en deze informatie ook (kunnen) gebruiken. Individuen en verenigingen kunnen namelijk alleen sterker in hun schoenen staan als ze weten waar ze informatie kunnen vinden, hoe hun politieke omgeving eruit ziet en hoe ze hierop kunnen inspelen, hoe ze moeten samenwerken met anderen om de situatie te verbeteren, et cetera. ATOL spreekt in die zin van het beheren van tweerichtingsinformatiestromen. De communicatie moet heen en weer gaan zodat de informatieoverdracht zo groot mogelijk is. Dit is nuttig voor de ontwikkeling van kennis en draagt op die manier ook bij tot wederzijds respect, een dialoog tussen mensen en groepen die eenzelfde taal spreken en onderhandelingen tussen mensen met gelijkwaardige informatie of voorkennis die op hun beurt leiden tot betere afspraken. Deze tweerichtingsinformatiestromen gelden zowel binnen verenigingen als tussen de leden en het personeel, tussen de verenigingen onderling en tussen verenigingen en overheden of andere instituten.